Działalność naukowa:

Część pierwsza

Instytut Geografii Miast i Turyzmu jest jednostką Wydziału Nauk Geograficznych Uniwersytetu Łódzkiego. Działalność naukowa Instytutu koncentruje się wokół studiów miejskich oraz problematyki szeroko definiowanego turyzmu. W tym zakresie jej pracownicy mają największy dorobek i pozycję naukową, są też w tych subdyscyplinach powszechnie rozpoznawalni. Instytut jest wydawcą znanego w Polsce czasopisma naukowego Turyzm, jest również członkiem m.in. The Association for Tourism and Leisure Education - ATLAS - (Międzynarodowe Zrzeszenie Uczelni w zakresie Turystyki i Rekreacji).

Program badań do 2010 r. obejmuje pięć problemów badawczych:

Kierunki badań, ich rozwój,ewolucja i rezultaty.

Problematyka badawcza podejmowana przez pracowników Instytutu Geografii Miast i Turyzmu w ostatnich 25 latach obejmowała, z pewnym uproszczeniem, siedem kierunków, często przenikających się w różnych okresach działalności Instytutu.

Od samego początku istnienia Zakładu (Instytutu) prowadzone były intensywne badania zmierzające do wypracowania podstaw teoretyczno-metodologicznych tej wciąż kształtującej się subdyscypliny naukowej. W pierwszym okresie głównej idei badań geograficznych nad turystyką upatrywano w procesie migracji turystycznych, które są niewątpliwie najważniejszym wyznacznikiem pojęcia "turystyka". Przyjmując to ogólne założenie MATCZAK (1992) podjął badania, uwieńczone sukcesem (praca habilitacyjna), nad modelem badań ruchu turystycznego. Studium metodologiczne badań ruchu turystycznego tego autora jest dzisiaj najbardziej pełnym opracowaniem teoretycznym zjawiska przemieszczania się w celach turystycznych w polskiej literaturze geograficznej.

Badanie skutków działalności ruchu turystycznego w środowisku wiejskim stało się podstawą innej koncepcji teoretycznej wypracowanej przez łódzkich geografów. Jest nią koncepcja procesu urbanizacji turystycznej zidentyfikowanej w środowiskach wiejskich różnych stref krajobrazowych Polski przez DZIEGIEĆ (1995). Autorka ta uznała, że "nowy przemysł", jakim jest współczesna turystyka masowa, jest siłą sprawczą kolejnej fazy rozwoju procesów urbanizacji terenów wiejskich i opracowała model tych przekształceń (praca habilitacyjna).

Czasopismo Turyzm Nowe przestrzenie w mieście, ich organizacja i funkcje. Zarys monografii województwa łódzkiego.

Poszukiwanie odrębności, a zarazem indywidualności badań geograficznych nad wieloaspektowym zjawiskiem, jakim jest współczesna turystyka, doprowadziło LISZEWSKIEGO (1995) do wypracowania koncepcji przestrzeni turystycznej, która w dalszych pracach poszerzona została o przestrzenne elementy rekreacji (LISZEWSKI, BACZWAROW 1998). Poszukiwanie sensu badań geograficznych nad turystyką w przestrzeni wiąże się z ogólną koncepcją geografii, która, zdaniem autora, jest głównie nauką chorologiczną, a geografia turyzmu bada przestrzeń turystyczną, będącą częścią (podprzestrzenią) przestrzeni geograficznej, która pełni funkcje turystyczne. Tak pojęta przestrzeń turystyczna jest wytworem człowieka (turysty) i charakteryzuje się kilkoma fazami rozwoju w zależności od stopnia odkrycia i zawłaszczenia przez turystę. LISZEWSKI (1995) wyróżnia pięć faz rozwoju przestrzeni turystycznej: eksploracji, penetracji, asymilacji, kolonizacji i urbanizacji.

Najmłodsza z koncepcji teoretycznych, która zaprezentowana została przez łódzkich geografów (BACHVAROV 2003, LISZEWSKI 2003) dotyczy nowego zdefiniowania regionu turystycznego. Odejście od tradycyjnie rozumianego regionu, którego wyznacznikiem były walory turystyczne środowiska przyrodniczego, do regionów definiowanych jako obszary koncentracji ruchu turystycznego, stwarza nowe możliwości teoretyczne i empiryczne ujęcia regionalnego zjawisk turystycznych.


<< 1 2 3 4 5 >>