Na XXIV spotkaniu w Łodzi w 2011 roku podjęto dyskusję nad przestrzenią publiczną miast.
Przyjmując nie nową już tezę, że miasto jest określoną formą organizacji i zagospodarowania przestrzeni geograficznej, łatwo dojść do przekonania, że organizatorzy tej przestrzeni obok przestrzeni prywatnych, czy określonych grup mieszkańców lub właścicieli musieli przewidzieć i zorganizować również przestrzeń miejską dostępną zarówno dla wszystkich mieszkańców, jak i dla przybyszów z zewnątrz. Przestrzeń tą umownie nazywać będziemy „przestrzenią publiczną”.
Celem konwersatorium było wszechstronne przedyskutowanie problematyki związanej ze współczesnym pojmowaniem (definiowaniem), organizacją i funkcjonowaniem przestrzeni publicznej w miastach. Szczególny nacisk położono na analizę miejskiej przestrzeni publicznej w zakresie:
- – budowy i układu miasta (wielkość, formy i rozmieszczenie);
- – warunków życia mieszkańców miasta (czy jest związek między wielkością, formą i rozmieszczeniem przestrzeni publicznej a warunkami życia w mieście?)
- – kontaktów mieszkańców między sobą oraz z przyjezdnymi do miasta (przestrzeń publiczna jako obszar penetracji i asymilacji turystycznej z miastem i jego mieszkańcami).
Podjęcie dyskusji nad przestrzenią publiczną wynika również z faktu, że po 1989 roku miasta polskie przeżywają intensywny proces reprywatyzacji obiektów ale również i przestrzeni miejskiej, co owocuje m.in. coraz większymi powierzchniami miejskimi, które są zamknięte (lub mają ograniczoną dostępność publiczną w naszych miastach).
Tak szeroko zakreślona tematyka przestrzeni publicznej winna zainteresować przedstawicieli wielu dyscyplin naukowych w tym m.in. urbanistów, socjologów, ekonomistów, kulturoznawców, geografów miast, geografów społecznych, badaczy turystyki i innych.
Kierownik naukowy
prof. dr hab. Stanisław Liszewski
Sekretarz naukowy
dr hab. Iwona Jażdżewska prof. UŁ
